محله های قدیمی خوانسار

شهر خوانسار از جمله شهرهای بسیار قدیمی است که در دوره ی حتی قبل از اسلام نیز وجود داشته است. در منابع اینگونه ذکر شده است که نام شهر خوانسار از دو قسمت تشکیل شده است. خوان به چشمه ها و سار به زیاد بودن آن ها اشاره می کند. در واقع خوانسار به معنای جایی است که چشمه های زیادی دارد و دقیقا همین ویژگی طبیعی این منطقه بود که باعث شد این منطقه ی خوش آب و هوا خوانسار نام بگیرد. جمعیت خوانسار بر اساس آخرین آمار و سرشماری ها، نزدیک به ۳۰ هزار نفر بوده است. از لحاظ تقسیمات جغرافیایی، شهر خوانسار عضوی از تقسیمات ۴ دهستان مختلف از بخش مرکزی است که عبارتند از: چشمه سار خوانسار، گلسار و کوه سار است، می باشد. شهر خوانسار از لحاظ تاریخی بر اساس مستندات تاریخی معتبر، پیشینه ای به قدمت جنگ های اسکندر و داریوش سوم دارد. حتی درباره ی جان فشانی ها و رشادت های مردم این منطقه داستان های بسیار زیادی نقل شده است. در شهر خوانسار، بیشترین فعالیت تولیدی که صورت می گیرد در زمینه ی باغات و تولیدات کشاورزی سنتی و خاص است.

دلایل نامگذاری محله ها خوانسار

چیتگاه: جایی که در آن کارگاه های پارچه بافی وبخصوص پارچه ی چیت بوده است

مالگاه: محل نگهداری اسب بوده است

جوزچه: محلی که در آن گردو می کاشتند

موریزان: محل رویش مو(انگور) بوده است

هرستانه: نام اصلی آن اهرستان بوده که نام یک سردارقدیمی است

شهرک(شِیرک): از محله های قدیمی خوانسار است و چون قدیمی ترین سکنه را داشته٬ آن را به نام شهرک یعنی شهر کوچک نامیدند

محله ی جیدا: محله ای در پشت محله ی شهرک٬ که در قدیم یهودیانی که از اصفهان به خوانسار کوچ داده شده بودند در آنجا زندگی می کردند

رئیسان: محل زندگی علما بزرگ از جمله دو مرجع تقلید به نام حاج سید حسن و حاج سید حسین خوانساری بوده است

دوراه : محلی بوده که در آن زمان دارای دو راه یکی به سمت چیتگاه و یکی به سمت صحرا بوده است

چشمه آخوند : به دلیل اینکه در آنجا چشمه ای با آب گوارا وجود داشته و نیز محل زندگی آخوند ملاحیدراست که از علمای اهل فلسفه وصاحب کتاب زبدة التصانیف بوده و ایشان پدر مادر امام خمینی نیز هستند

قودجان : دراصل نام آن کودکان بوده و دلیل نامگذاری آن مقبره ی دو کودک منتصب به موسی بن جعفر(ع) است که در آنجا وجود دارد

تیدجان: دراصل نام آن تیرگان بوده و به علت وجود آتشکده در آن منطقه نامگذاری شد

سونقان : محلی بوده که آبی صاف و زلال داشته سو به معنی آب و نقان به معنی زلال است.

چهارباغ: محلی که متعلق به یک یهودی به نام رافائیل بوده است که چهار باغ زیبا برای محل سکونت خود در آنجا ایجاد کرده است.

سنگ شیر: به دلیل تندیس شیر سنگی در آن مکان به این اسم نامیده است.چیتگاه: جایی که در آن کارگاه های پارچه بافی وبخصوص پارچه ی چیت بوده است

مالگاه: محل نگهداری اسب بوده است

جوزچه: محلی که در آن گردو می کاشتند

موریزان: محل رویش مو(انگور) بوده است

هرستانه: نام اصلی آن اهرستان بوده که نام یک سردارقدیمی است

شهرک(شِیرک): از محله های قدیمی خوانسار است و چون قدیمی ترین سکنه را داشته٬ آن را به نام شهرک یعنی شهر کوچک نامیدند

محله ی جیدا: محله ای در پشت محله ی شهرک٬ که در قدیم یهودیانی که از اصفهان به خوانسار کوچ داده شده بودند در آنجا زندگی می کردند

رئیسان: محل زندگی علما بزرگ از جمله دو مرجع تقلید به نام حاج سید حسن و حاج سید حسین خوانساری بوده است

دوراه : محلی بوده که در آن زمان دارای دو راه یکی به سمت چیتگاه و یکی به سمت صحرا بوده است

چشمه آخوند : به دلیل اینکه در آنجا چشمه ای با آب گوارا وجود داشته و نیز محل زندگی آخوند ملاحیدراست که از علمای اهل فلسفه وصاحب کتاب زبدة التصانیف بوده و ایشان پدر مادر امام خمینی نیز هستند

قودجان : دراصل نام آن کودکان بوده و دلیل نامگذاری آن مقبره ی دو کودک منتصب به موسی بن جعفر(ع) است که در آنجا وجود دارد

تیدجان: دراصل نام آن تیرگان بوده و به علت وجود آتشکده در آن منطقه نامگذاری شد

سونقان : محلی بوده که آبی صاف و زلال داشته سو به معنی آب و نقان به معنی زلال است.

چهارباغ: محلی که متعلق به یک یهودی به نام رافائیل بوده است که چهار باغ زیبا برای محل سکونت خود در آنجا ایجاد کرده است.

سنگ شیر: به دلیل تندیس شیر سنگی در آن مکان به این اسم نامیده است.

محله‌های پایتخت، وادشت، چهارباغ، جوزچه، مالگا، صحرا، چیتگا، چغا، دورحسنه، دربند، صفاییه، سونقان، بیدهند، هورستانه، بالاده (سردشت)، ارسور و… عمدتاً به صورت باغ و مزرعه می‌باشند که مناظر بسیار زیبا و باصفای کوچه باغ‌ها و سایه سارها و دشت‌ها را همراه با هوای پاک ایجاد کرده‌است.